Mostrando entradas con la etiqueta ARTICULOS. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta ARTICULOS. Mostrar todas las entradas

9 nov 2025

Bande abre la primera Porta do Xurés de Toño Monteiro

El artista proyecta instalar seis estructuras en A Baixa Limia

El Alto do Vieiro, en Bande, amaneció esta semana con una nueva silueta en el horizonte. Allí se alza ya la Porta do Xurés, una escultura monumental diseñada por el artista ourensano Toño Monteiro que combina arte, paisaje y patrimonio cultural. La obra, impulsada por el Concello de Bande en colaboración con la Comunidade de Montes Veciñais en Man Común Monte Grande II, fue inaugurada este viernes.

Monteiro explicó durante la presentación que la pieza nace del respeto a la tierra y del deseo de crear un espacio de conexión espiritual con el entorno. La Porta do Xurés está elaborada en piedra y acero, materiales escogidos por su integración con el paisaje, y se levanta como un gran portal geométrico orientado para enmarcar el valle y la silueta del Xurés. Su estructura permite que la luz cambie el aspecto de la obra a lo largo del día, simbolizando el tránsito entre el tiempo y la naturaleza.

Acto de inauguración de la obra monumental de Toño Monteiro en el Alto do Vieiro Santi M. Amil

El artista vincula su creación con las antiguas puertas sagradas que existieron en distintas civilizaciones, desde la Puerta de los Leones en Micenas hasta los restos megalíticos de Maus de Salas, en Muíños. «As portan sempre representaron o paso ente os mundos, entre o humano e o divino, cruzalas implica buscar e comprender», señaló Monteiro.

Con esta instalación, Bande se convierte en el primer municipio en acoger una de las seis estructuras que el autor proyecta distribuir por A Baixa Limia, conformando un recorrido artístico y natural denominado As Portas do Xurés. El objetivo del proyecto es crear un «anel de arte e natureza» que invite a la contemplación y sirva como homenaje al territorio, su espiritualidad y su historia. Monteiro definió el Xurés como uno de los últimos santuarios naturales de la humanidad y considera esta obra un gesto de protección frente al olvido. «Non so é unha peza escultórica, é unha chamada a deterse e mirar con respecto a paisaxe que nos acolle», afirmó

El Concello de Bande destacó que esta intervención forma parte de una estrategia más amplia de valorización del patrimonio natural y cultural del municipio, vinculada al turismo sostenible y a la promoción del Parque Natural Baixa Limia-Serra do Xurés. La alcaldesa subrayó que la obra refuerza sitúa a Bande como punto de referencia para un nuevo modelo de desarrollo rural.

Referencia : La Voz de Galicia

Bande inauguró este viernes la primera “Porta do Xurés”

La iniciativa es una propuesta del artista Toño Monteiro, que pretende instalar una en cada concello de la Baixa Limia

El Alto do Vieiro, en Bande, acogió durante la jornada de ayer la inauguración de la “Porta do Xurés”, una obra artística integrada en el paisaje que congrega arte, patrimonio y naturaleza, elaborada por Toño Monteiro.


La iniciativa fue llevada a cabo por el Concello de Bande en colaboración con la Comunidad de Montes Vecinales en Man Común Monte Grande II y forma parte de una propuesta del propio autor, que “propón estender o proxecto mediante a instalación de seis Portas nos concellos da Baixa Limia, configurando un futuro roteiro de arte e natureza”, apuntan.

“Este anel de protección pretende preservar a pureza do Parque Natural Baixa Limia Serra do Xurés, un territorio respectado e así gardado, será quizais un dos derradeiros santuarios, unha das poucas reservas que a humanidade deixará como Legado para o positivo desenrolo das vindeiras xeracións, segundo palabras do artista”, añaden.

Con la instalación de esta Porta do Xurés, Bande da el primer paso de un proyecto colectivo que unirá arte, espiritualidad y naturaleza.

21 oct 2025

Toño Monteiro: “Cando pasas O Vieiro e ves o Xurés é como se cambiaras de dimensión”

O escultor Toño Monteiro prepara un proxecto de portas na Baixa Limia

Toño Monteiro, escultor, na Baixa Limia. Santi M. Amil






Toño Monteiro vén de xubilarse recentemente e mais que ollar cara o pasado pensa en futuro, en proxectos vindeiros e nos que xa están en marcha, como a serie de Portas do Xurés na que está traballando. A primeira delas vaise instalar en Bande, no alto do Vieiro o venres 7 de novembro.

O escultor de Ganceiros (Lobios) sube a Baixa Limia desde Ourense, onde está coa familia, un par de días á semana. «Veño debuxar e facer maquetas. Teño unha enfermidade que me tivo en repouso, pero a miña inquietude non me deixa parar», desvela o protagonista. Esta axitación a que se refire vén de atrás e acabouse por manifestar nunha actitude artística: «Sempre me gustou andar rebulindo e ao longo da vida vas madurando e tendo perspectivas e motivacións para levarte a un estado de creación».

Monteiro viviu en Lobios ata os nove anos e logo marchou para Ourense; estudou no grupo escolar dos Rosales e fixo a formación profesional de mestría industrial. Aprendeu debuxo lineal e perspectivas, coñecementos que aplica a hora de bosquexar as obras artísticas. Traballou de mecánico, de viaxante e de técnico hidráulico, facendo fontes e regos por aspersión na empresa de Lisardo Dorribo. Paralelamente desenvolveu esa inquedanza creativa que tiña dentro. É o autor do Arco dos Tempos, a escultura que decora a glorieta do Ribeiriño fronte a a sede da Policía Local de Ourense, da pinga de auga Ouro Azul en Expourense e protagonizou a exposición Sentindo a madeira, que se puido ver no Museo Municipal de Ourense no ano 2015. Usou este material nobre para representar maternidades, mouchos e figuras abstractas. «Non me foi mal no tema creativo, pero xa non quero facer obra de encargo, senón as miñas visión e inquietudes», expresa o escultor.

A enfermidade inflamatoria que padece levouno a unha «desconexión laboral total» e, aínda que agora xa non pode facer o traballo físico das esculturas, ten moito tempo libre para debuxar e facer maquetas. E niso anda, ideando e preparando todo para o proxecto de cinco portas en cadanseu concello da Baixa Limia. «Eu deseño, fago as maquetas e entrego todas as medidas e pezas de cada porta. Doullas aos concellos e eles encargan a un ferreiro ou a unha empresa de construción. O meu deseño é un agasallo, non o cobro. O que quero e que coloquen estas obras para visitar as cinco portas de Toño Monteiro. Quedaran aí para o futuro e amigos e netos poden seguir pasando por elas», describe. Unha das pezas que ofrece como agasallo, un sorriso, levou a Monteiro a este proxecto actual. «Porque un sorriso abre as portas. Nesta nova creación quero representar os útiles que nos trouxeron a esta dimensión, desde a porta da vida, da luz; é un elemento para que a xente pase debaixo dela e poida coller enerxía e recordar bos momentos e esquecer penas e rancores. É un símbolo, como quen vai a unha romaría e vén con outros pensares», continúa. Serán de aceiro corten.

Outras obras de Monteiro xa están espalladas por recunchos da comarca ourensá: nos foxos de lobos en Guende e Salas, nunha homenaxe os pilotos da loita contra os lumes que morreron nun accidente de aviación na serra de Santa Eufemia, en Lobios.

Asume a etapa da xubilación coa intención de seguir na mesma liña creativa e como observador da vida. Ten «un camión de hobbies: correr polos carreiros co can, mountain bike cos amigos e pesca extrema cando é a época nos ríos rocheiros e troiteiros» da Baixa Limia. Mantén o vínculo coa terra. Conserva a casa natal de Ganceiros, desde a que divisa tres cuartos da Serra do Xurés e onde mantén o contacto coa terra e cos veciños e amigos. «As postas de sol e os amenceres son impresionantes. Baixa Limia ten outra luz, outro aire, outra enerxía. Unha vez que pasas o Vieiro e ves a Serra do Xurés é como se cambiaras de espazo e de dimensión. A luz é diferente, a temperatura, os cheiros que hai por aquí, as vistas e tamén a gastronomía e o viño», confesa o artista.

«Xaime Quessada foi quen me animou a trazar liñas con harmonía»

Toño Monteiro fala con humildade das súas creacións, pero non esconde a satisfacción que lle produce ver que alguén se detén a ver un dous seus traballos ou mellor, cando pasa e volve atrás para miralo. Cando se goza do arte. Nese sentido, recorda as reaccións na exposición Sentindo a madeira. «Foi unha etapa bonita. Patrocinada pola ONCE, había cartelas en braille e en español e vin como se emocionaban os cegos ao tocar a madeira e a cartela. Unha desas obras, un invidente con bastón está na sede da ONCE», di.

Traballou con distintos materiais, coa cambiante madeira, que muda de textura e de cor, e tamén con pedra, gres ou ferro, que son «máis estables e non teñen esa oscilación». Nos estudos de mestría industrial aprendeu a soldar, limar pezas e habilidades de mecánico. Foi o gran Xaime Quessada quen lle deu un empuxe artístico. «Foi un dos meus mestres e el me ensinou a trazar liñas coa harmonía que ten que ter unha obra de arte para que che diga algo», lembra. Ten claro que neste ámbito todo o mundo copia, «porque o arte non se explica, ou sabes copiar ou es un creativo» , remata.

Quen é. Toño Monteiro é escultor e traballou como técnico hidráulico nunha empresa. Está xubilado desde setembro.

Idade. Ten 65 anos, que cumpriu en setembro deste ano e naceu en Ganceiros (Lobios).

O seu recanto. Un miradoiro no Viso, en Lobeira, desde onde se divisa grande parte da Baixa Limia.

Referencia: La voz de Galicia

Maite Rodríguez Vázquez

maite rodríguezOURENSE / LA VOZ

18 mar 2023

El padre de un piloto fallecido: «No es normal sufrir esta desgracia porque alguien prende fuego al monte intencionadamente»

Rinden homenaje a tres pilotos de extinción que perdieron la vida tras estrellarse en el Xurés y Pena Trevinca.

En un monte comunal de la parroquia de Vilarmeá, en el municipio ourensano de Lobios, luce desde este viernes una composición escultórica que no necesita de mucha explicación. Tres figuras humanas, ancladas a la tierra y armadas de palas y mangueras se afanan en apagar un fuego mientras desde el aire, una avioneta hace una descarga de agua. El escultor ourensano Toño Monteiro ha querido que cualquiera que pase por esa zona del parque natural del Xurés tenga muy claro que su obra es lo que quería ser: un homenaje al esfuerzo colectivo de los que ponen en riesgo su vida para defender el patrimonio natural y, a veces, la pierden. Especialmente por estos últimos se levantó.

La madre de Santiago Durán Alzugaray acaricia la placa con el nombre de su hijo y de otros dos pilotos de extinción de incendios fallecidos
El encargo fue de la Asociación Profesional de Axentes Forestais e Medioambientais de Galicia (Aprafoga), que reunió en este espacio —cedido por la comunidad de montes Río Caldo— a cerca de un centenar de personas para rendir tributo precisamente a los que se dejaron el último aliento cumpliendo con la tarea encomendada. Un homenaje que se centró en tres pilotos: el portugués Jorge Manuel Santana Jardím y el salmantino Maximiliano Plaza Bretón, fallecidos en el 2020 en la sierra de Santa Eufemia; y el sevillano Santiago Durán Alzugaray, que perdió la vida en el 2022 en la montaña de Pena Trevinca.

La razón para haber elegido a trabajadores de los medios aéreos para personalizar este reconocimiento la explicaba el agente forestal Manuel Rodríguez: «Coñecemonos moi ben entre bombeiros forestais, os axentes, os motobombistas e os técnicos que facemos os equipos de traballo en terra, pero démonos de conta que tiñamos uns compañeiros aos que apenas coñecíamos, que son esas persoas que sempre andan polo aire. Eles son coma os nosos anxos, e cando hai un problema como un salto de lume, veñen e fan esas descargas que nos dan a vida. E cada vez que o fan están arriscando moito».

A quienes se anuncian con «ese bendito ruido», que hace que los de tierra miren con alivio al cielo, también se refirió el presidente de Aprafoga. Félix Pérez de La Fuente recordó a las víctimas de esos dos accidentes aéreos e hizo votos para que la escultura ayude a reconocer y respetar el trabajo de quienes luchan contra los incendios forestales y a crear conciencia.

Con la voz también quebrada por la emoción, el director xeral de Defensa do Monte, Manuel Rodríguez, quiso unir a los nombres de los tres homenajeados, los de otros trabajadores. «Galicia tiene una deuda de reconocimiento para todos ellos, y nosotros, una deuda de recuerdo. Nadie está muerto del todo mientras alguien le recuerde», dijo antes de nombrar a Higinio Vivas López, Íñigo Zubiaga, Rodrigo Amo González, Julio Martínez Silva, Antonio Díaz Díaz o Tomás Scodeller García. «Honor a quien honor merece», concluyó en medio de un gran aplauso. Al homenaje acudieron también miembros del Instituto da Conservaçao da Natureza e das Florestas de Portugal y Bombeiros Voluntarios de Ponte da Barca acompañados por el presidente de su cámara municipal, Augusto Mariño. «Quero dar o meu agradecemento ás familias. Ninguén pode servir ben se non ten o apoio dos seus familiares», señaló el regidor luso. La alcaldesa de Lobios, Carmen Yáñez, y el subdelegado del gobierno en Ourense, Emilio González Afonso, que completaron la representación institucional, también agradecieron la dedicación, el esfuerzo y el valor de estos trabajadores para defender el medio forestal.

referencia: La Voz de Galicia

Lobios (Ourense) acoge este viernes un homenaje a tres pilotos fallecidos en labores de extinción de incendios

En el acto, organizado por Aprafoga, se colocará una escultura de Toño Monteiro y una placa en memoria de los profesionales fallecidos


OURENSE, 17 Mar. (EUROPA PRESS) -La Asociación Profesional de Axentes Forestais e Medioambientais de Galicia (Aprafoga) organiza este viernes, día 17 de marzo, en Lobios (Ourense), un homenaje a todas las personas que dieron su vida en la defensa del patrimonio natural y, en especial, a todos los que lucharon en la extinción de los incendios forestales.

En el acto, que tendrá lugar en la parroquia de Vilameá a las 12,00 horas, se descubrirá una placa con los nombres de los tres últimos pilotos de aeronaves fallecidos, dos perdieron la vida en la Serra do Xurés en el año 2020, cuando se estrelló un hidroavión foca en la zona de Santa Eufemia; y el tercero murió el año pasado mientras pilotaba un avió de carga en tierra en la zona de Pena Trevinca.

Los tres homenajeados son Jorge Manuel Santana Jardim (Portugal),Maximiliano Plaza Bretón (Salamanca) y Santiago Durán Alzugaray (Sevilla), ha destacado Aprafoga en un comunicado.

En el homenaje se colocará una escultura del artista de Lobios Toño Monteiro, discípulo del escultor, pintor y escritor Xaime Quessada. La pieza representa la figura de un avión haciendo una descarga de auga y personal en tierra realizando la extinción de un incendio. 

Además, se descubrirá una placa con la inscripción de los nombres de los tres pilotos fallecidos para agradecer su lucha por la defensa del medio ambiente y tendrá lugar una ofrenda floral.

Aprafoga ha destacado que asistirán numerosas autoridades y profesionales del sector, así como familiares, amigos y compañeros de los fallecidos. Además, participará el Instituto da Conservaçao da Natureza e das Florestas (Región norte); bomberos voluntarios de Ponte da Barca; la Cámara Municipal de Ponte da Barca; así como representantes de la Consellería do Medio Rural y de la Subdelegación del Gobierno, ente otos.

referencia: Europa Press Galicia

1 jul 2021

Cachamuíña tendrá una parcela de 17.000 metros dedicada al arte



El espacio ha sido cedido por la Fundación Cumlaude para uso público01 jul 2021 . Actualizado a las 05:00 h.
La Fundación Cumlaude ha cedido 17.000 metros cuadrados de terreno para uso público en la zona del embalse de Cachamuíña (O Pereiro de Aguiar). El objetivo es crear un espacio de arte para que los jóvenes artistas de la provincia puedan mostrar su trabajo. Estará en una parcela llamada Bosque do recordo, que está situada en el margen derecho del embalse, lo que permitirá ampliar las zonas de paseo. El ámbito artístico que se abre en este espacio ya está representando por una escultura de Toño Monteiro titulada Ouro. Con forma de esfera, representa la importancia del agua para la conservación del medio.










El presidente de la fundación, José Manuel Quintáns, firmó un convenio de colaboración con el presidente de la Diputación, José Manuel Baltar, y el alcalde de O Pereiro, Luis Menor. Los tres alabaron las bondades del acuerdo, que permitirá ampliar la zona de ocio. La Diputación tiene otras actuaciones previstas en Cachamuíña, como el Parque da Igualdade, la instalación de equipamientos para la práctica deportiva o la ampliación de las zonas de aparcamiento (en te caso, gracias a un convenio con los comuneros de A Chaira).


Archivado en: O Pereiro de Aguiar

4 abr 2021

La escultura de La Lupa vuelve a lucir en Bande


Se recuperó el color original de los paramentos y la forja, y se han consolidado las estructuras

La típica escultura en hierro de La Lupa, (loba) en el parque arqueológico de Bande ha sido repuesta en su lugar habitual tras resultar dañada y mutilada en actos de vandalismo. El escultor Toño Monteiro la restauró recuperando el color original de los paramentos y la forja, y se han consolidado las estructuras.

También se ha intervenido sobre la instalación de anclaje. Además, se reprodujeron los motivos decorativos perdidos. Después de estos trabajos de restauración la escultura luce decorando el entorno del parque arqueológico de gran valor no solo para el municipio de Bande sino para toda la zona. La pieza mide 8 metros de altura y pesa 19,5 toneladas.

5 oct 2020

El museo municipal airea sus fondos


Se han renovado las muestras temporales en el Museo Municipal, lo que es una buena nueva para el panorama artístico de la ciudad, hecho que no sucedía desde septiembre pasado. En lo principal de sus tres plantas presenta una muy amplia muestra de los fondos de arte que guarda en sus entrañas, obras conseguidas por compra, a veces, y más frecuentemente por donación, una acción desde la que los artistas conseguían entrar en el calendario anual de exposiciones y hacer catálogo. Así ha venido siendo. Se presenta ahora una macro exposición, que contiene catorce obras en la planta principal y veinte en el primer piso, de lo que resulta el más amplio conjunto reunido en todas las que bajo el epígrafe de “Os nosos fondos” se han hecho. Fue esta una idea de la concejalía de Isabel Pérez desde la Tenencia de Alcaldía, en la época del gobierno bipartito BNG-PSOE, haciéndose realidad en los años 2008, 2009, 2010 y 2011, en que concluyó con una monográfica dedicada al Riverside Artits Group. Regresa ahora, con simetría histórica, por el nuevo bipartito municipal, PP-DO, una apuesta desde la cocina por mostrar un camino recorrido. Eva Torres Rodríguez, directora ya cuando comenzaron a ser expuestos, reconocía hace una década tener 1.213 obras, siendo ahora 1.306 las obras registradas.

EN LA PLANTA BAJA Reciben al espectador interesado un significado elenco de diez pinturas y cuatro esculturas. Abre el recorrido “El baño” de Manuel Prego de Oliver, siendo la última “Femme se coiffent” de Cándido Fernández Mazas. En la zona nuclear dispone la directora, que es la curator, la “Sibila” en bronce de Xosé Cid Menor, frente al valle da Rabeda, espléndido dibujo de Virgilio Fernández, antes de firmar con sus iniciales, Vfc, y en los otros ángulos de la sala, la “Serea” de Manuel García “de Buciños”, bronce y piedra, y la “Bordadora”, gran talla de Acisclo Manzano Freire: ambas escoltan a la pièce de resistence de la muestra desde sus 1,80 por 2,90 m., Mi casa, 1968, de Xaime Quessada cuando aún era Jaime Quesada, en la que el gran artista plasma en clave ensoñadora el salón de casa en el que su madre daba clases de música a las niñas burguesas de aquel Ourense franquista en la calle Lamas Carvajal, donde al Liceo... Frente a ella, “Estampa galaica” de José Seijo Rubio, pintura que evoca otros tiempos, al igual que el Caldeireiro de Celia Cortés Rivas y los “Palleiros” de Manuel Torres Martínez, pintor de Marín (Pontevedra). En la pintura de paisaje los espléndidos “Cerros” de Julia Relinque Ferrater, y “Cabeza de Manzaneda” de Miguel Ángel Martínez Coello. Esta última tiene el privilegio de ser la primera en el asiento de los fondos, entrando como compra en 1972, tras ser aprobada en Comisión Permanente. Un buen bodegón de Luís Vázquez Trabazo nos predispone hacia la salida, interrumpida por un sobredimensionado Gordo de Ramón Conde Bermúdez, que parece dialogar con la talla “Altruista” (formándose), de Toño Monteiro de Lobios, escultura que se halla donde solía, a la entrada.

Referencia : La Región 

8 mar 2020

Arte neolítico para el XXI



Al pasar el Alto do Vieiro, en la bajada hacia Bande, se ubica ya el área de información del Parque Arqueológico Monte Grande, donde el arte del neolítico ha sido fuente de inspiración para artistas locales


SANTI M. AMIL

Ocaere y Bandua, dos antiguos dioses galaicos vinculados con el Gerês-Xurés y representados como grandes guerreros por el artista Toño Monteiro, presiden la entrada del área de información del Parque Arqueológico de Monte Grande (Bande). Una isla en medio de un océano de maleza, la que parece predominar en el paisaje rural ourensano, en donde brillan con luz propia robles, castaños o abedules, pero también restos de "cañotas" centenarias y "penedos" recuperados con grabados prehistóricos que llevan el sello de Diego Currás.


La comunidad de montes banduense de Monte Grande II, con su siempre colaborador presidente Manuel Salgado a la cabeza, está liderando un proyecto de puesta en valor y regeneración del monte, combinando el aprovechamiento forestal con iniciativas lúdicas y la puesta en valor del patrimonio existente. El proyecto arrancó a finales del año pasado, recuerda David Pérez arqueólogo y portavoz del colectivo, con las labores de desbroce y retirada de pinos de los túmulos funerarios o "mámoas do Arando", utilizando técnicas de tracción animal para minimizar el impacto sobre el paisaje.


Los comuneros aúpan un plan que combina aprovechamiento forestal con el ocio y la puesta en valor el patrimonio






Precisamente estas "mámoas" son el claro ejemplo de la humanización de este espacio desde hace más de 5.000 años, y donde las distintas civilizaciones han ido dejando huella en forma de petroglifos (grabados en piedra que se remontan a la Edad de Cobre), mámoas o "foxos do lobo" (estructura medieval utilizada para la caza), hasta llegar a nuestros días con esta iniciativa contemporánea. "Estase xuntando patrimonio cultural que nos vén de atrás coas novas achegas da xente da zona", explicaba el director del proyecto, el arqueólogo Celso Barba. "A nosa evolución é un compendio de razas e de épocas. E aquí estamos nós, recordando aos antigos, facendo arte", declaraba Toño Monteiro. Por su parte, Diego Currás explicaba que su trabajo, "Surcos no tempo", es fruto de la inspiración que le evocaron petroglifos gallegos, los castrexos "e tamén unha exótica escena de caza africana", confesaba.






Currás y Monteiro son los dos primeros artistas invitados a participar en este espectáculo para los cinco sentidos donde parece haberse parado el tiempo. Una puerta de entrada a un monte de gran riqueza natural y paisajística que comparten Bande y Rairiz de Veiga. "A nivel forestal os técnicos dín que é un dos mellores do país", apuntaba David Pérez sobre un territorio donde convergen bosques de ribera, sotos y "carballeiras" centenarias, y donde se esconden lagos de gran belleza, Iermes y Lagoa Grande. Un paraíso también para la fauna, donde no es difícil ver corzos, jabalíes, zorros e incluso huellas de lobos.






El proyecto, subvencionado con 29.000 euros por Agader para puesta en valor de las "mámoas" con tracción animal, labores de limpieza, cartelería, señalización y el área de información con esculturas, tendrá nuevas fases con la recuperación de los petroglifos do Vilar y la excavación de la "mámoa" de O Vieiro y la restauración del "foxo do lobo", está última de la mano del Concello de Bande.

Referencia : La Región 

27 mar 2019

Dos esculturas amplían la belleza del mirador de Xordos, en Bande


La actuación promovida por los vecinos reivindica que la modernidad no está reñida con el mundo rural 


Foto: LAURA FERNÁNDEZ

Los vecinos y vecinas de Xordos (Bande) son los impulsores de un nuevo espacio artístico en el corazón de A Baixa Limia. Desde esta semana, el "Miradoiro do Xurés", enclavado junto a la carretera OU-1201 entre Bande y Muíños, cuenta con un nuevo conjunto escultórico obra del cantero Diego Curras "O Rixó". En el espacio, acondicionado en el año 2017 por la Asociación de Veciños Fieiro, Fonte do Foxo e Pontón como merendero al que el escultor Toño Monteiro incorporó una obra en acero cortén, se han instalado dos piedras. Por un lado una fuente que representa "un embrión do que brota á vida" y, por otro, "O mirar das rochas", a modo de gran ojo, guardián del Xurés y protector de su sabio y anciano amigo que se esconde detrás del monolito. "Estaremos eternamente agradecidos a Diego Currás por permitir situar a Xordos na vangarda artística actual", apuntaba David Pérez, portavoz vecinal, quien subrayaba la importancia de la actuación que visibiliza un nuevo concepto de que el mundo rural también puede avanzar en el camino de la modernidad.

Referencia : La Región

12 ene 2018

Lobios finaliza la recuperación del "Foxo do lobo" de Guende

El recinto conforma una estructura de 200 metros de perímetro con paredes de dos metros de altura

El Foxo do lobo de Guende está enclavado en pleno parque natural del Xurés.


El Concello de Lobios culminó los trabajos de la segunda fase de rehabilitación del "Foxo do lobo" de Guende, una trampa de origen medieval que utilizaban los vecinos de la zona para cazar a este depredador. Esta actuación contó con una subvención de 30.000 euros, concedidos por la Diputación provincial y los trabajos se desarrollaron a lo largo del último trimestre del año pasado. Las obras han consistido en culminar los trabajos que se llevaron a cabo en el año 2015, en los que quedó pendiente la reconstrucción de la mitad de los muros del foso, así como completar la documentación e información sobre el mismo. En el verano de 2015 el Concello de Lobios puso en marcha la recuperación de este Foxo mediante una subvención de la Axencia Galega de Desenvolvemento Rural, al tiempo que diseñó una ruta de senderismo, que está jalonada con escultura diseñadas y realizadas por el artista Toño Monteiro. El Foxo se encuentra en un paraje único del Parque do Xurés y se accede al mismo por la citada ruta de senderismo de ocho kilómetros de longitud y que parte del pueblo. Dadas las grandes dimensiones que tenía esta estructura, una buena parte del mismo quedó sin recuperar, tarea que se pudo acometer en el último trimestre de 2017 con la ayuda concedida por la Diputación provincial. El proyecto incluyó, asimismo, la instalación de paneles interpretativos, completando la teatralización realizada durante la primera fase, con las siluetas de los lobos guiando la ruta. Tras la realización de la primera fase y la puesta en marcha de esta ruta de senderismo, fueron muchos los visitantes que se acercan hasta esta zona del Xurés, según señalaba recientemente la alcaldesa de Lobios, Carmen Yáñez. La trampa para lobos de Guende se denominaba "de cabrita", refiriéndose a la presa que se utilizaba para atraer al depredador y que se colocaba en el interior de la estructura circular. El lobo saltaba dentro a través de una rampa para atraparla, pero luego los tres metros de altura de los muros le impedían salir. La recuperación de este foxo forma parte de un proyecto más amplio que el Concello de Lobios y varias entidades lusas presentaron a los fondos europeos Interreg en el año 2016, aunque no fue aprobado. El proyecto abarcaba el Foxo de Guende y otras seis trampas en el lado portugués

Referencia : La Región

8 ene 2018

El Foxo do Lobo de Pedroso, un gran atractivo turístico en Riós

El alcalde reconoce que está sorprendido por el gran número de personas que pregunta por su ubicación. 



 El Foxo do Lobo de Pedroso, ubicado en plena Serra da Urdiñeira, se ha convertido en un notable reclamo turístico para el Concello de Riós. Así lo reconocía ayer el alcalde, Francisco Armando Veiga, que acompañó a la directora de Turismo de la Xunta, Nava Castro, a visitar la zona. "Non tivemos sorte, pois o máis espectacular do Foxo é a paixase que se aprecia desde esa zona, desde a que incluso se chega a ver Pena Trevinca, pero hoxe (por ayer) tivemos néboa e non poidemos ver gran cousa", asegura el regidor. El Foxo se encuentra en una ruta de senderismo, que parte del Centro de Interpretación de la Castaña, en Riós y tiene una extensión aproximada de cinco kilómetros. La ruta y el propio Foxo fue señalizada, restaurada y limpiada por el Concello de Riós, con la colaboración de Turismo de Galicia. "A ruta discurre por unha zona desde a que se divisa unha paisaxe impresionante, ata chegar ao propio Foxo e estamos sorprendidos pola gran cantidade de persoas que chama preguntando por onde ir", asegura Francisco Armando Veiga. Esta construcción medieval, utilizada para la caza del lobo, está formada por dos paredes de piedra, en forma de uve, que convergen en un hueco al que acababa cayendo el lobo, tras ser acosado y acorralado por los cientos de personas que participaban en la cacería. El proyecto de recuperación del Foxo se complementó con la instalación de tres esculturas, realizadas por crador Toño Monteiro, alusivas a la cacería. El alcalde de Riós trabaja en estos momentos en un nuevo proyecto para potenciar la ruta. En sus inmediaciones hay dos catros, el de Navallo y el de Pedroso, por lo que va a iniciar el proceso para conseguir su calificación como Bien de Interés Cultural, con lo que se convertirían en dos nuevos reclamos turísticos para la zona. Estos se sumarían a la Cova das Choias, una formación natural de gran espectacularidad y que se encuentra situada en las proximidades de la construcción medieval. El Foxo se encuentra ubicado en su mayor parte en la localidad de Pedroso, del municipio de Riós, aunque parte pertenece a Parada, ya en el municipio de A Gudiña, y el alcalde de Riós, Francisco Armando Veiga, confía en que en el futuro se pueda abrir una nueva ruta de senderismo que conduzca desde A Gudiña hasta el Foxo de Pedroso, enlazando con la existente en la actualidad y que lleva hasta el Centro de Interpretación de la Castaña, en Riós.

Referencia : La Región 

5 abr 2016

EL COLECTIVO O BOSQUE MÁXICO HOMENAJEÓ A JOSÉ BENITO REZA

La institución celebró la gala anual en Celanova y entregó los premios de su certamen fotográfico.

José Benito Reza, a la izquierda, recibe el premio de manos del escultor Toño Monteiro.
José Benito Reza, a la izquierda, recibe el premio de manos del escultor Toño Monteiro.

El colectivo O Bosque Máxico, que desarrolla una intensa actividad socio-cultural en las comarcas de la Baixa Limia y Terra de Celanova, homenajeó ayer al ingeniero de montes José Benito Reza y entregó los premios de su IV Certamen Fotográfico, en el que resultaron galardonados cerca de cuarenta trabajos. La gala, promovida con motivo del Día Mundial del Agua, se prolongó por encima de las dos horas y media y fue presentada por Asier Álvarez y Carmen González.


Con el salón de actos del Auditorio celanovés abarrotado, los presentadores fueron llamando, uno a uno, a los ganadores de cada uno de los apartados que abarca el certamen, para recibir su premio y el aplauso del público. A esta edición concurrieron dos centenares de personas, que presentaron más de 2.500 fotografías y 150 dibujos.


Los trabajos galardonados fueron realizados por Roberto Salgado, Luz Seoane, Rafael Pereira, María Álvarez, Ramón Rodríguez, Javi ‘O Chirivi’, Marta de Grou, Paulitina ‘Sveta’, Vania Ribao, Maribel Belmargut, José Manuel González, Roberto Salgado, Jaime Quintal, José María Silva, Ana Martínez, Suso Pazós, Adolfo Dafonte, Luis Díaz, Gabriel Fidalgo, Marga do Pereiro, Ana Panokiña, Areacova, Sara Gil, Sara Seara, Francisco García, Carolina Borjes, José Ramón Araújo, Lucía López, Noemí-Noa, Óscar Roldán, Sandra Izquierdo, Vanesa Calleiros, Fernando Crespo, Alexandre González, Rubén Bermejo, Jaime Quintal, Catuxa, Mercedes Bosquet e Ana Valado.


La gala y la entrega de los premios, aportados por los numerosos patrocinadores del certamen, tanto privados como institucionales, estuvo amenizada por la actuación del grupo folk Os Rompeiros.


Tras la entrega de los premios del certamen fotográfico, se proyectó el cortometraje “Liñas discontinuas”, ofrecido por el grupo Ecoloxistas en Acción, basado en la ocupación del espacio y la contaminación que originan los automóviles. La proyección del documental se hizo coincidir con la celebración de la “Hora del planeta”, las 20,30 horas, apagándose todas las luces del Auditorio, excepto las de emergencia y la del proyector del documental.


En la última parte de la gala se procedió a la entrega del premio “Ouro Azul”. Tras recordar a los anteriores galardonados con este premio, con especial mención al doctor Luis Rodríguez Míguez, recientemente fallecido, se hizo entrega del “Ouro azul” al ingeniero de montes celanovés José Benito Reza. O Bosque Máxico reconocía con esta distinción su trayectoria profesional, el trabajo que desplegó en el ámbito del medio ambiente y por ser uno de los impulsores del Parque Natural de la Baixa Limia-Serra do Xurés.


Hizo entrega del galardón el fundador de este proyecto de O Bosque Máxico, el escultor Toño Monteiro, quien, tras las palabras de agradecimiento de José Benito Reza, fue el encargado de cerrar la gala, resaltando la repercusión que alcanzó este certamen y anunciando un nuevo formato para las próximas ediciones.
REFERENCIA: LA REGION

4 oct 2015

O “Ouro Azul” de Toño Monteiro en Expourense

Pinga de Ouro Azul” de Toño Monteiro
El presidente de la Xunta, Alberto Núñez Feijoo, visitó ayer la feria. Recorrió la mayor parte de los establecimientos durante dos horas, recibiendo varios presentes de las delegaciones sudamericanas. «Isto non é coñecer un país e un lugar facendo turismo, isto é saúde. Ourense e Galicia teñen balnearios e augas mineromedicinais e espero que todos os cidadáns saiban que ir a un balneario é una forma de coidarse», declaró tras su visita el presidente de la Xunta, que destacó el apoyo de países como Portugal, con una destacada presencia en la feria. Además, Feijoo hizo entrega a la Asociación de Balnearios de Galicia del premio Ouro Azul, diseñado por el escultor Toño Montero y que Termatalia promueve para aquellas empresas que promueven el turismo termal en Galicia y Ourense. El galardón lo recogió el gerente de la institución, Benigno Amor.
Pinga de Ouro Azul” de Toño Monteiro

Co gallo da 15ª Feira Internacional do Turismo Termal, Saúde e Benestar, Termatalia, que se celebrará do 24 ao 26 de setembro, o escultor Toño Monteiro convida á presentación da súa nova obra “A pinga do Ouro Azul” creada para concienciar sobre a importancia da auga. 

A auga é fundamental para a vida. Malia tratarde dun ben que forma parte da vida cotiá que non valoramos na súa medida, é o auténtico “ouro azul”. Con esta idea na mente e co obxectivo de contribuír a concienciar á xente sobre a súa relevancia, o artista Toño Monteiro creaba esta obra que poderá verse no pazo de exposicións Expourense. 

 REFERENCIA: http://www.osil.info/

La cifra de manadas de lobos tiende a crecer en Ourense

A obra promovida polo Concello de Lobios que será executada en 33.000 €, foi autorizada pola Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, conta cunha axuda dos fondos AGADER, e co permiso de acceso aos terreos da Comunidade de Montes de Guende. Á súa vez, conta coa dirección técnica dos arqueólogos Celso Hugo Barba e David Pérez López, e coa asesoría científica e escultorica do escultor da Baixa Limia, Toño Monteiro. Con el censo provincial de lobos aún sin publicar, los últimos datos oficiales (2002) hablan de entre 59 y 70 grupos familiares en toda Galicia, que suman unos 600 ejemplares. "En Ourense habería unhas 25 manadas. É posible que dende o 2002 ata agora, producírase un lixeiro incremento dado o volume das manadas da zona onde traballamos.


Pero non é moi significativa", matizaba Alonso, que también expresó sus dudas con el tamaño medio de los grupos familiares y manadas que se utilizó en los últimos censos. "Nos últimos catro anos colocamos cámaras fotográficas no Macizo Central para investigar os lobos e determinar o número de familias e as camadas. A partir deses resultados, podemos avanzar que se está empregando un número medio de grupos familiares erróneos", dijo Alonso, que cree una manada está compuesta por siete u ocho lobos, y no entre ocho y once como se estimó en el último censo.

23 jul 2015

Lobios fará visitable o foxo do lobo de Guende desde agosto

O concello recupera unha das poucas trampas de cabrita para a caza do animal que hai en Galicia ...


O concello de Lobios contará, a partir do mes de agosto, con outro atractivo turístico: o foxo de Guende. Despois de dous meses de obras, os visitantes poderán contemplar unha construcción, que podería datar da época medieval, pensada para darlle caza ó lobo. A de Guende é unha trampa das chamadas 'de cabrita', un xénero do que existen poucas referencias en Galicia e o primeiro no que se executa unha actuación de recuperación.


Os traballos consistiron en desbroces, preparación do camiño medieval de acceso, restauración do foxo e instalación de sinaléctiva explicativa sobre a importancia deste patrimonio. Estes sinais estarán no propio foxo, en Guende e en Lobios, segundo confirma o arqueólogo director do proxecto, David Pérez, quen traballou arreo xunto co seu compañeiro Celso Hugo Barba.Do mesmo xeito, os visitantes serán guiados ata a antiga construcción mediante esculturas de lobos a tamaño natural que foron realizadas por Toño Monteiro.

A data de construcción do foxo do lobo de Guende é "imposible" de establecer, pero "existen documentos do século VII que falan deste tipo de trampas", ó tratarse de construccións realizadas coas pedras sen traballar extraídas do propio monte. En calquera caso, "sabemos que deixaron de empregarse en torno a 1900", conta David Pérez.

Esta trampa para o lobo recén recuperada constitúe unha "magnífica obra" con paredes de máis de dous metros de alto colocadas para compoñer unha estructura circular, na que o lobo era engañado por medio por unha "cabrita", un cebo vivo que lle dá nome á trampa.
Para David Pérez, o foxo do lobo de Guende é tan só "unha pequena mostra da inxente cantidade de patrimonio cultural e arqueolóxico que atesoura a serra do Xurés. Os traballos de restauración foron posibles gracias a unha subvención concedida a través dos fondos Agader por unha contía total de 33.000 euros e conta co beneplácito da comunidade de montes de Guende.

REFERENCIA: CAROLINA PIÑEIRO LA REGION.ES

1 jun 2015

Toño Monteiro doou unha escultura súa á Facultade de Ciencias

Toño Monteiro - Facultade de Ciencias
Unha pinga de 'ouro azul' para concienciar sobre a importancia da auga. 
A obra está situada desde este martes na entrada do Edificio Politécnico. 

 A auga é fundamental para a vida. A pesar de ser un ben que forma parte da nosa existencia cotiá e que polo tanto non valoramos na súa medida, é o auténtico “ouro azul”. Con esta idea na mente e co obxectivo de contribuír a concienciar á xente sobre a súa relevancia, o artista Toño Monteiro vén de doar á Facultade de Ciencias do campus de Ourense e ao seu Campus da Auga unha das súas obras, unha pinga de “ouro azul” que desde este martes está situada na entrada do Edificio Politécnico. 

Monteiro entregou a peza a Pedro Araújo, decano da Facultade de Ciencias do campus, nun acto no que tamén estiveron Virxilio Rodríguez, vicerreitor do campus de Ourense; Ana Garriga, directora da Escola Superior de Enxeñaría Informática, centro que tamén está situado no Edificio Politécnico, e membros do equipo decanal de Ciencias. “A obra eu declároa como unha pinga que quere ser unha homenaxe a ese elemento tan natural e necesario como é a auga. Trátase dunha peza de madeira de cedro de 2.40 metros de altura con incrustacións de latón, que brillan nela como se fosen ouro, intentado reflectir así a idea de que a auga é o “ouro azul”, un elemento de gran riqueza e calidade”, comentou o creador no acto de entrega. A escultura formou parte da mostra do artista Sentir a madeira e é maqueta dunha peza maior que o escultor está proxectando realizar.

Toño Monteiro - Facultade de Ciencias
No marco do Campus da Auga “Estamos moi agradecidos a Toño Monteiro por pensar no campus, nesta Facultade de Ciencias, para doar esta obra. Seguimos facendo o Campus da Auga coa sociedade civil e proxectando Ourense”, salientou Pedro Araújo. Agradecendo tamén ao escultor a doazón desta escultura e felicitando ao decano de Ciencias pola súa consecución, Virxilio Rodríguez destacou como este xesto “amosa como o Campus da Auga empeza a ser cada vez máis coñecido na sociedade e como se converte no marco no que se poden desenvolver diferentes iniciativas, neste caso culturais”.

A idea de facer esta doazón xurdiu no marco da entrega o pasado mes de marzo a Pedro Araújo do Premio Ouro Azul por parte do proxecto O Bosque Máxico. Os promotores desa iniciativa, coincidindo coa celebración do Día Internacional da Auga o 22 de marzo, destacan cada ano a algunha persoa que sobresae polas súas achegas no eido dos recursos hídricos. Este ano, o galardón, que consiste nunha escultura dunha pinga de auga realizada polo propio Toño Monteiro, foi entregado a Pedro Araújo por toda unha traxectoria dedicada a traballar, a protexer e a estudar as diferentes formas de conservar a pureza e a potabilidade da auga. Froito daquel encontro foi este martes a entrega da escultura que desde agora lembra aos membros da comunidade universitaria ourensá a importancia da auga para a vida. 

6 abr 2015

Dende os oestrimnios a Toño Monteiro

Discípulo de Xaime Quessada, nas súas obras reflexa a súa debilidade pola natureza e a biodiversidade. Con "Terras de Oestrimnia", coa que percorreu os Centros Comarcais de Galicia, quixo rendir homenaxe aos oestrimnios, unha tribu antiga que habitou Galicia moito antes de que os celtas chegasen e que levaban unha vida máis libre e menos estructuranda, deixándose levar polos tempos que a natureza marcaba. Con "Cornamusa" estivo presente nas oficinas de Correos de Galicia e agora vai máis alá con "Sentindo a madeira", no Museo Municipal ata o 26 de abril, permitindo que as personas con discapacidade visual poidan, mediante o tacto, conectar coas súas obras. Entre estas mostras, esculturas que salpican diferentes espazos, como o "Arco dos Tempos" ou a placa do Campo da feira levan o seu selo.

Cando comenzou a sentir esa inquedanza pola escultura? Dende cativo me gustou a escultura, pero non tiven a ocasión de sacarlle proveito ata fai unhos anos, cando, gracias ao meu mestre Xaime Quessada e os seu folgos, din renda solta a unha paixón que levaba moi dentro. A boa acollida que tiveron as miñas obras e o meu espíritu inquedo, fixo e fai que siga explorando e perfeccionando os meus traballos.



Como foi evolucionando a súa traxectoria? Os inicios son complexos. Ao comenzo non otopas ese oco, esa liña que te identifica, ata que chegas a esa percepción de formas onde a túa creatividade se mostra en toda a súa dimensión.

Porque elixiu a madeira como unha das bases para os seus traballos? A madeira dende sempre foi un elemento moi ligado a Humanidade, xa que as árbores, planta de onde ven a madeira, nos leva dado froitos, materia e erxia natural. A madeira evoluciona, co paso do tempo gaña vetas, muda a cor... e fai que as obras creadas nela cambien tamén.

Cales son as vantaxes deste elemento? Vantaxas moitas, pola súa textura, acabado, calidez, solidez, cores.. que se prestan estupendamente para esta creación.

Na actualidade pódese ver no Museo Municipal a mostra "Sentindo a madeira", que atopa o visitante? Unha serie de obras en madeira, con diferentes formas e tonos que expresan todo o meu sentimento polo humán, pola auga, polos bosques e toda a natureza.

Ademais de escultor, está involucrado noutros proxectos, cóntenos... Estou traballando no proxecto de dinamización e preservación de O Bosque Máxico, onde a súa propia páxina web contén información sobre ese espazo comprendido dende A Merca ata Lobios e dende Verea ata Cortegada, 1000 Kilómetros cadrados cheos de auga, natureza, vida e maxia, A iniciativa inclúe tamén un concurso de debuxo e fotografía,onde este ano se recolleron 2.800 traballos de 360 participantes. Pero o maior obxetivo é seguir outorgando a todas esa persoas que estudian, protexen ou disfrutan coa auga o galardón de "O Ouro Azul", que neste ano acadou a súa cuarta edición.

Onde veremos próximamente a Toño Monteiro? Descubrindo un petroglifo, recuperando un Foxo do Lobo, creando unha gota xigante para homenaxear a ese esencial e imprescindible elemento: a Auga. Coidando, respetando e disfrutando das persoas e da natureza, xa que a Terra non é unha herdanza de nosos pais, senón un préstamo dos nosos fillos e, para seguir nesta privilixiada dimensión necesitamos escoitar, expresar, sentir, querer, vivir, sobre todo, vivir.

REFERENCIA : LA REGIÓN

4 abr 2015

La riqueza del “Bosque Máxico" toma el concello celanovés

La casa consistorial de Celanova alberga desde ayer la exposición de las imágenes premiadas en el tercer certamen de fotografía y dibujo "O Bosque Máxico". Se trata de un total de 43 fotografías, seleccionadas entre las 3.664 presentadas al concurso por un total de 223 autores, con el vínculo común de estar realizadas en algún paraje de Terras de Celanova y la Baixa Limia. La riqueza fluvial y los bosques, verdes y rocosos, la fauna autóctona, los medios de transporte y el rico y ancestral patrimonio arquitectónico son algunas de las imágenes que conforman esta exposición, que ayer se inauguró en presencia del nuevo presidente de la Asociación O Vieiro-Leboreiro, Xan Carlos Fernández, el alcalde de Celanova, José Luis Ferro, y el escultor Toño Monteiro. La colección se podrá visitar en el edificio monacal celanovés hasta el 20 de abril. Después, y al igual que en años anteriores, viajará por los ayuntamientos, con el objetivo de que todos los vecinos disfruten de la riqueza del patrimonio natural y etnográfico que les rodea.

 REFERENCIA : LA REGIÓN

10 mar 2015

Toño Monteiro, troncos que hablan...

XABIER LIMIA DE GARDÓN
En el Suroeste provincial está Ganceiros (Lobios), donde Toño Monteiro tiene casa y estudio-taller. Es este un espacio de ‘bocarribeira’, con grandes desniveles, cerca del cauce del Salas que desciende hasta encontrarse con el gran río Limia, remansado en el embalse de Lindoso. Enfrente está, al otro lado, Gález y A Terrachá, Entrimo. De estas tierras de sierras rocosas de la ‘Baixa Limia’ ourensana, surge su existir, su agua azul de artista, raíz de los árboles-vida, energía natural, materia prima cuyo fruto de varios años es esta exposición. El artista descargó sus maderas talladas y pulidas en el Museo Municipal hace unas fechas, de humanas formas y variados tamaños, esculturas de bulto redondo, y estilizado canon. Dejando atrás la pizarra y piedra, o metal, que habían dominado sus exposiciones primeras, el artista excavó en la leñosa materia en busca del cuerpo, femenino o masculino, formas columnarias en las que descubre, en ocasiones, lo imposible de su naturaleza en el hueco, o vacío, del lleno orgánico. Las figuras femeninas, con niño a veces, su suave tacto se quiebra en angulosas formas. En ellas busca una imagen, o símbolo mental de calidez humana y fortaleza. Así su Maternidade do corazón, que trae desde el Lusitano, esencia de esta tierra, dónde Javier y familia acogen desde 1930, calidad y tradición desde la buena cocina, y los grandes relieves Ella / Él que, con aire de triclinium romano, ornan su comedor. Es en esta tierra, la suya, donde está su fuerza: en lo alto la Mariola do Xurés, un canto a la curva desde la roca, único excursus inanimado de la muestra, pues aquellas Dama do Castelo, Mouro do Xurés, explicitan su relación con la orografía amada. Desde la materia, pino, roble, naranjo, castaño, nogal o eucalipto, acacia, encina, cerezo o peral, las formas seleccionadas. Sus hombres angulosos, caminan o trabajan, fuertes y duros, que viven vidas individuales unidos a aquellas desde la proximidad vital, Yo/Tu, en diálogo de alteridad. Los dibujos de la superficie en la piel/corteza del árbol elegido, potencian y animan cada expresión, y las anilinas transportan con su color el sentimiento de Monteiro en los rostros, con una querencia especial por el azul que invade el cuerpo, como el agua, oro-azul, y verde. Así en el miliario con mensaje en grafía judía, que sorprende por inverosímil ante una tierra atravesada desde épocas inmemoriales por una vía natural en la que muy pronto se habló el latín, lengua del Imperio de Roma, en la Vía Nova, que atravesaba la Gallaecia. Es en todos la naturaleza material, con la que interactúa la otra, vital y superior, que la sostiene, fecunda matriz. El artista ha repoblado con ella las dos plantas expositivas municipales, gente que son árboles, hábitat del bosque. En su taller explicitó una forma expresiva, en la que el acabado final, de brillante exterior, privilegia la emoción desde el tacto, potenciado en apoyo del colectivo ciego, al que se invita a acercarse para sentir su arte.

Articulo de : XABIER LIMIA DE GARDÓN
Referencia:  www.laregion.es